हास्यकथा मृतभ्रातृपुत्रः
अविवेकिनं कञ्चन राजानमुपसृत्य क श्चित् व्यजिज्ञपत् देव ! मम भ्रातुष्पुत्रो देशान्तरे मृतिमगात् । तस्य क्षेत्राणि मयैव प्राप्तुमर्हणि । कृषीवलाः तानि
व्याघ्रकाक कथा
क स्मिश्चिद्दिने व्यघ्रस्सर्वानपि मृगान् गृहीत्वा भक्षयन्नवर्तत । एक स्मिन् दिने वनमहिषं लग्नीभूय वदनं सव्रणीकृत्य तं नितरां बाधन्ते स्म । तदा
अक्षरमाला
रामः लिखति अ आ इ ई
कृष्णः लिखति उ ऊ ऋ ऋ ।
बालः लिखति ए ऐ ओ
औ अं
कारागृह वासं कर्तुं इच्छुक्तः
कारागृहे उषित्वा सुखेन स्थास्यामि इति मत्वा कश्चन कारागृहं गन्तुं निश्चितवान् । कि मपि अकार्यं कृतं विना कारागृहं वासं न लभ्यते
लघु नीतिकथा : चौरेण कृत अश्व विक्रयम्
कश्चित् चोरः अश्वमेकं चोरयित्वा विक्रयार्थं विपणिं नीतवान् । ग्राहकः एकः आगत्य अश्वस्य मौल्यम् कि यदिति पृष्टवान् । चोरितः अश्वस्य मौल्यं
भाषान्तरणम्
सुशिक्षितः खानिजमर्मरोपलो नरो यथा स्वांतनिसर्गसुन्दरम् ।
न दर्शयत्येव यथा च कान्तिदः विचक्षणो यावदुपानयेत्तदम्
ततस्थितं रागविरंगित श्रियम् करोति संमार्जनकर्मणा तलम् ।
शोभावहं मेघनिभस्थलं शिराम्
पान्थः भल्लूकःच
कस्मिंश्चित् दिने अहं कस्मिंश्चित् वने एकाकी आटम् । सहसा भल्लूकं अपश्यम् । भल्लूकः मां अपश्यत् मौनेन । अहं कि टिं
नीतिबोधक कथा : शक्तिस्तथा युक्तिः
कदाचिच्छृगालः सिंहः प्रावोधयत् यच्छक्त याः युक्ति ः श्रेष्ठतरेति । युक्त्या श्रमं विनैव जीवनयापनं कर्तुं शक्नुयात् । यथा बुद्ध्या कार्ये कृते
विनोदाय : उपायः अपायः
रावणः सीताम् अपहृत्य तु अनयत् किन्तु सीता राज्ञी भवितुं न इष्टवती रावणः सीतां हनिष्यामि इति वदन् तस्यां भयं जनयितुं
रजक तद्रासभयोः कथा
यस्य भावो हि यस्यस्यात्तस्यासौ दुरतिक्रमः ।
द्वीपिचर्म परिच्छन्नो वाग्दोषान्गर्दभो हतः ।।
हस्तिनापुरे विलासनाम्नो रजक स्य समीपे एकः गर्दभः अवर्तत । स पटभारान्वाहं